Το σκάνδαλο με τη λεηλασία των επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ αναδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι στη μεταπολίτευση τα κόμματα και οι “ιδεολογίες” στη Δημοκρατία Ελληνικού τύπου, δεν είναι παρά προκάλυψη για τα λαμόγια, τους κλέφτες και όσους επιθυμούν να βολευτούν.
Μάλιστα όπου χρειάζεται, όπως παλιότερα στους συνεταιρισμούς, στον συνδικαλισμό ή τη στελέχωση του κράτους, η συνεργασία των κατά άλλα πολιτικών αντιπάλων, ήταν πάντα αγαστή.
Η ενασχόλησή με τα κόμματα άνοιξε πόρτες σε εκατοντάδες χιλιάδες “ιδεολόγους” να πλουτίσουν, να βολευτούν στο δημόσιο και να ανέβουν στην ιεραρχία, έστω και με αγορασμένα μεταπτυχιακά.
Το χειρότερο απ΄όλα όμως που καταδεικνύει και το επίπεδο της κοινωνίας, το κόμμα αποτελούσε τη κολυμβήθρα του Σιλωάμ, για κάθε αποτυχημένο να αποκτήσει αξία και κύρος.
