Ακόμη και το δάγκωμα μιας μαϊμούς, μπορεί να αποβεί μοιραίο γι΄αυτή τη ράτσα
Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιόδους της νεότερης ελληνικής ιστορίας είναι τα χρόνια της βασιλείας του Αλέξανδρου Α’ (1917- 1920). Πρόκειται για τρία χρόνια γεμάτα από σημαντικά γεγονότα, ανακατατάξεις, πολεμικές επιτυχίες του ελληνικού στρατού, την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών κ.α.
Η βασιλεία του Αλέξανδρου, συνδεδεμένη άρρηκτα με την πρωθυπουργία του Ελευθέριου Βενιζέλου, ξεκίνησε με επιφυλακτική έως εχθρική διάθεση του νεαρού μονάρχη για τον Κρητικό πολιτικό, που μετατράπηκε σταδιακά σε θαυμασμό και αρμονική συνεργασία.
Το μοιραίο δάγκωμα ενός πιθήκου στο Τατόι οδήγησε τελικά στον θάνατο του Αλέξανδρου (Οκτώβριος 1920). Ακολούθησαν οι εκλογές του Νοεμβρίου 1920, που οδήγησαν στην πανωλεθρία της βενιζελικής παράταξης, η επάνοδος του Κωνσταντίνου μετά από δημοψήφισμα και τελικά η μικρασιατική καταστροφή.
Αν συγκρίνουμε όλα αυτά με τη σημερινή συγκυρία, μπορούμε να αντιληφθούμε τη κρισιμότητα των γεγονότων σε μια άκρως ρευστή γεωπολιτικά εποχή.
Ιδιαίτερα αν αναλογιστούμε ότι τούτη η ράτσα που επαίρεται ότι ανακάλυψε κάποτε το καλύτερο πολίτευμα, δεν διαθέτει Δημοκρατική και Πολιτική Παιδεία.
ΚΚ
