Πάνω από 2.000 θεατές βρέθηκαν στις κερκίδες του Δημοτικού Σταδίου Τρικάλων στις 31 Ιουλίου, για την παράσταση του Αλέξανδρου Τσουβέλα. Λίγες ημέρες αργότερα, όμως, το ίδιο στάδιο κρίθηκε ακατάλληλο να φιλοξενήσει τον επίσημο αγώνα Κυπέλλου ΑΟ Τρίκαλα–ΑΕΛ, με αποτέλεσμα η αναμέτρηση να μεταφερθεί στη Λάρισα, λόγω μη έκδοσης της απαιτούμενης άδειας λειτουργίας.
Και κάπου εδώ αρχίζουν τα εύλογα ερωτήματα.
Για μια εκδήλωση με περισσότερους από 2.000 ανθρώπους υπήρχε σχέδιο διάσωσης και εκκένωσης; Είχε γίνει ο απαιτούμενος προσεισμικός έλεγχος; Υπήρχε ο προβλεπόμενος μόνιμος απινιδωτής;
Και, εφόσον όλα αυτά είχαν εξασφαλιστεί για τη συναυλία, τι ακριβώς άλλαξε μέσα σε λίγες ημέρες και το ίδιο στάδιο δεν μπορούσε να φιλοξενήσει έναν ποδοσφαιρικό αγώνα με φιλάθλους;
Να ξεκαθαρίσουμε κάτι: πολύ σωστά εφαρμόστηκε ο νόμος και, από τη στιγμή που δεν υπήρχε η απαιτούμενη άδεια λειτουργίας, ο αγώνας Κυπέλλου ΑΟ Τρίκαλα–ΑΕΛ μεταφέρθηκε στη Λάρισα.
Το ερώτημα δεν αφορά τον Αλέξανδρο Τσουβέλα. Θεωρούμε αυτονόητο ότι η μεγάλη εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με τις απαιτούμενες διαδικασίες και άδειες. Ακριβώς γι’ αυτό, όμως, οι αρμόδιοι οφείλουν να εξηγήσουν ποιες ήταν αυτές και τι ακριβώς κάλυπταν.
Εκτός κι αν όλα είχαν προβλεφθεί και καλυφθεί για τη συναυλία. Τότε ίσως εξηγείται και η προσφορά του ίδιου του καλλιτέχνη να δωρίσει απινιδωτή στο Δημοτικό Στάδιο Τρικάλων, καλύπτοντας τουλάχιστον μία από τις απαιτούμενες ανάγκες.
Στον Τσουβέλα 2.000 θεατές, στον ΑΟΤ όχι. Γιατί;
Δεν χρειάζονται υποθέσεις. Χρειάζονται απαντήσεις.
