TrikalaTroll

ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΠΡΟΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΜΕ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΕΣ ΔΟΣΕΙΣ ΣΑΤΙΡΑΣ. ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΤΕ ΤΟ ΑΦΟΒΑ.

Δύο μέτρα και δύο σταθμά στην προστασία της δημόσιας υγείας στα Τρίκαλα;

ethalomixli

Δύο μέτρα και δύο σταθμά στην προστασία της δημόσιας υγείας στα Τρίκαλα;

Υπάρχει μια αντίφαση που δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητη στα Τρίκαλα: από τη μία πλευρά, η αυστηρή εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου στους κλειστούς χώρους εστίασης και διασκέδασης και, από την άλλη, η αποπνικτική ατμόσφαιρα που δημιουργείται τους χειμερινούς μήνες από την καύση ξύλων σε τζάκια και ξυλόσομπες.

Μια αντίφαση που γεννά εύλογα ερωτήματα για το κατά πόσο η προστασία της δημόσιας υγείας αντιμετωπίζεται με την ίδια συνέπεια σε όλες τις εκφάνσεις της.

Κανείς δεν αμφισβητεί την ανάγκη εφαρμογής του αντικαπνιστικού νόμου. Το παθητικό κάπνισμα αποτελεί κίνδυνο για την υγεία και η προστασία των πολιτών από αυτό είναι αυτονόητη υποχρέωση της Πολιτείας.

Όμως, η ίδια ακριβώς ευαισθησία οφείλει να επιδεικνύεται και απέναντι σε έναν άλλο, εξίσου σοβαρό κίνδυνο: την ατμοσφαιρική ρύπανση από την καύση στερεών καυσίμων, η οποία επιβαρύνει ιδιαίτερα τις πόλεις κατά τις κρύες ημέρες και νύχτες.

Στα Τρίκαλα, όταν οι καιρικές συνθήκες ευνοούν τη συσσώρευση ρύπων κοντά στο έδαφος, οι καπνοί από τζάκια και ξυλόσομπες μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην επιβάρυνση της ατμόσφαιρας.

Τα αιωρούμενα σωματίδια, και ιδιαίτερα τα λεπτά σωματίδια PM2.5, μπορούν να εισχωρήσουν βαθιά στο αναπνευστικό σύστημα και να επιβαρύνουν την υγεία, ιδίως των παιδιών, των ηλικιωμένων και των ανθρώπων με αναπνευστικά ή καρδιαγγειακά προβλήματα. Η αιθαλομίχλη δεν είναι απλώς μια δυσάρεστη μυρωδιά ούτε ένα αισθητικό πρόβλημα που περιορίζεται στη θαμπή εικόνα της πόλης. Είναι ένα ζήτημα δημόσιας υγείας που απαιτεί πρόληψη, ενημέρωση και ουσιαστικές παρεμβάσεις.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι γιατί εφαρμόζεται αυστηρά ο αντικαπνιστικός νόμος. Το ερώτημα είναι γιατί η ίδια αποφασιστικότητα δεν γίνεται εξίσου ορατή στην αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Γιατί η τήρηση ενός νόμου μπορεί να ελέγχεται άμεσα και συστηματικά, ενώ για τον αέρα που αναπνέουν καθημερινά οι πολίτες χρειάζεται συχνά να περιμένουμε να επιδεινωθεί η κατάσταση για να αναζητήσουμε λύσεις;

Ασφαλώς, οι δύο περιπτώσεις δεν είναι απολύτως ίδιες. Το κάπνισμα σε έναν κλειστό χώρο και η θέρμανση μιας κατοικίας με ξύλα έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, ενώ η τελευταία συνδέεται συχνά και με το αυξημένο κόστος ενέργειας και την αδυναμία πολλών νοικοκυριών να εξασφαλίσουν οικονομικά προσιτή θέρμανση.

Γι’ αυτό και η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο σε απαγορεύσεις και πρόστιμα. Χρειάζονται αξιόπιστες μετρήσεις της ποιότητας του αέρα, έγκαιρη ενημέρωση των πολιτών, μέτρα περιορισμού των εκπομπών και ουσιαστική στήριξη των ευάλωτων νοικοκυριών για καθαρότερη και οικονομικά προσιτή θέρμανση.

Η προστασία της δημόσιας υγείας δεν μπορεί να είναι επιλεκτική. Δεν γίνεται να θεωρούμε αυτονόητη την ανάγκη να αναπνέουμε καθαρό αέρα μέσα σε ένα κατάστημα, αλλά να αντιμετωπίζουμε ως αναπόφευκτη την έκθεσή μας σε επιβαρυμένη ατμόσφαιρα όταν περπατάμε στον δρόμο, πηγαίνουμε τα παιδιά μας στο σχολείο ή ανοίγουμε τα παράθυρα του σπιτιού μας.

Οι πολίτες των Τρικάλων δεν ζητούν λιγότερη εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου. Ζητούν την ίδια συνέπεια, την ίδια υπευθυνότητα και την ίδια έμπρακτη μέριμνα για κάθε κίνδυνο που απειλεί την υγεία τους. Γιατί η δημόσια υγεία δεν προστατεύεται επιλεκτικά, ούτε μπορεί να εξαντλείται στην επιβολή προστίμων σε συγκεκριμένους χώρους. Προστατεύεται με ολοκληρωμένη πολιτική, διαρκή έλεγχο και ουσιαστικές λύσεις.

Τελικά, το ζητούμενο δεν είναι να επιλέξουμε ποιον καπνό θα ανεχτούμε. Είναι να απαιτήσουμε μια πόλη στην οποία η αναπνοή δεν θα αποτελεί καθημερινό συμβιβασμό. Και αυτό είναι ευθύνη όλων των αρμόδιων φορέων, όχι μόνο όταν το πρόβλημα γίνεται ορατό, αλλά κυρίως πριν αρχίσει να απειλεί την υγεία των πολιτών.

Εκτός αν οι αρμόδιοι αδιαφορούν πλήρως για την υγεία των Τρικαλινών, ακόμη και όταν η πόλη φιγουράρει στις τελευταίες θέσεις ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην Ευρώπη, όπως έδειξαν τα πρόσφατα στοιχεία.