Εντύπωση – και όχι μόνο – προκαλεί η εικόνα που παρουσιάζει η κεντρική διάβαση που ενώνει την πλατεία με τη κεντρική γέφυρα.
Η πλέον πολυσύχναστη διάβαση των Τρικάλων παραμένει χωρίς διαγραμμίσεις, αλλά, όπως φαίνεται, και χωρίς δυνατότητα διαγράμμισης.
Ο λόγος; Η επιλογή των «γυαλιστερών» πλακιδίων τα οποία… δεν κρατούν χρώμα ούτε για δείγμα. Η πρόσφατη απόπειρα να βαφτούν κατέληξε σε πλήρη αποτυχία, καθώς το χρώμα εξαφανίστηκε μέσα σε λίγες ώρες – λες και δεν πέρασε ποτέ πινέλο από πάνω.
Έτσι στην έξυπνη πόλη μας, τώρα που κατακλύζεται από επισκέπτες που έχουν άγνοια, οι πεζοί διερωτώνται γιατί δεν σταματούν τα αυτοκίνητα και οι οδηγοί, γιατί διασχίζουν αμέριμνοι το δρόμο οι πεζοί.
Δυστυχώς, η πιο κεντρική διάβαση θυμίζει διάβαση Καΐρου, ενώ η νέα ανακατασκευή της πλατείας φορτώνεται με ακόμη ένα πρόβλημα, που προκαλεί απορία γιατί δεν εντοπίστηκε από τους δεκάδες μελετητές, επιβλέποντες και υπευθύνους του έργου. Και – κυριότερο – πώς δεν διορθώθηκε εγκαίρως, όταν πλέον υπάρχουν δεκάδες τρόποι να διαγραμμιστεί σωστά μια διάβαση.
Μοιραία η αντιμετώπιση του προβλήματος εναποτέθηκε στη Τροχαία Τρικάλων η οποία φαίνεται, από τη μια να εξαντλεί την αυστηρότητα της στις κλήσεις που μοιράζει – και ορθώς – στα ποδήλατα και τους “πατινιστές” επειδή παραβιάζουν τους πεζοδρόμους, από την άλλη να στέκεται θεατής του παραλογισμού της δημοτικής αργής όπως αυτός εκδηλώνεται στη διάβαση που δεν υπάρχει περίπτωση να μη περάσει Τρικαλινός η επισκέπτης τουλάχιστον μια φορά την ημέρα..
Είναι αυτονόητο ότι η “αόρατη” κεντρική διάβαση της πόλης δημιουργεί ευθύνες, ευθύνες που δεν μπορούν να διαγραφούν τόσο εύκολα όπως το χρώμα από τα πλακάκια.
