“Η μνήμη δεν είναι τελετουργία, είναι πολιτική στάση”
Σήμερα στη Μερίτσα δεν τιμήσαμε απλώς ένα ιστορικό γεγονός, αναμετρηθήκαμε με το πιο απαιτητικό ερώτημα της πολιτικής:
Τί σημαίνει ελευθερία, όταν έχει κόστος ζωής.
Στις 12 Μαρτίου 1943 ,επτά άνθρωποι δεν στάθηκαν απέναντι στον θάνατο ως ήρωες της αφήγησης, αλλά ως πολίτες της πράξης.
Αντιστάθηκαν για τις οικογένειές τους, για τον τόπο τους, για το δικαίωμα όλων μας να ζούμε χωρίς φόβο!
Ο Αθανάσιος Βλάχος, ο Ιωάννης Μουλαράς ο Ιωάννης Λάμπρου, ο Αθανάσιος Παπαδήμας ,ο Ζήσης Δήμου, ο Γεώργιος Καραζήσης και ο Χρήστος Κουτσιάλης δεν ” έπεσαν ” απλώς, επέλεξαν!
Και αυτή η επιλογή τους, τους καθιστά διαχρονικά πολιτικά υποκείμενα, γιατί η αντίσταση είναι θέση μέσα στην Ιστορία!
Φίλες και φίλοι,
Η σημερινή επιμνημόσυνη δέηση δεν λειτούργησε ως αναπαράσταση του παρελθόντος, αλλά ως υπενθύμιση ευθύνης στο παρόν.
Σε μια εποχή όπου συχνά η Ιστορία απογυμνώνεται από το πολιτικό της περιεχόμενο και μετατρέπεται σε ακίνδυνο μνημειακό φόντο, η επιλογή του Δήμου Μετεώρων ήταν σαφής:
Η μνήμη να παραμείνει ζωντανή, απαιτητική και προσανατολισμένη στο σήμερα!
Η άρτια οργάνωση και η θεσμική καθοδήγηση της διαδικασίας υπηρέτησαν ακριβώς αυτόν τον στόχο:
Να μην χαθεί το ουσιώδες μέσα στον τύπο, να μη θυσιαστεί το νόημα στον συμβολισμό!
Αγαπητοί μου,
Όταν η μνήμη τιμάται με ποιότητα, σοβαρότητα και πολιτική συνείδηση, τότε δεν αφορά μόνο το χθες, λειτουργεί ως πυξίδα για το αύριο!
Γιατί οι κοινωνίες δεν κρίνονται από το αν θυμούνται, αλλά αλλά από το πώς θυμούνται.
Και σήμερα στη Μερίτσα ,η μνήμη δεν ήταν ουδέτερη, ήταν καθαρή, γενναία και βαθιά πολιτική, όπως ακριβώς και η θυσία εκείνων που τιμήσαμε!!!!!!!
Γράφει ο Κώστας Πρεβέντης,
Ειδικός Συνεργάτης Δημάρχου Μετεώρων
