Για τις εξελίξεις μετά την απόφαση προφυλάκισης του ιδιοκτήτη της ΒΙΟΛΑΝΤΑ. μίλησαν στη Ραδιοφωνική Λέσχη Τρικάλων ο πρώην δήμαρχος Τρικκαίων, Χρήστος Λάππας, ο Περιφερειακος Σύμβουλος Ντίνος Μπάρδας και ο πρώην αυτοδιοικητικος Θόδωρος Σπανός, εκφράζοντας τον προβληματισμό τους για την επόμενη μέρα της Βιολάντα μετά την προφυλάκιση του ιδιοκτήτη της.
Ο πρώην δήμαρχος Τρικκαίων, Χρήστος Λάππας, τοποθετήθηκε σχετικά με τις κοινωνικές αντιδράσεις και τις κινητοποιήσεις που ακολούθησαν τα πρόσφατα γεγονότα, επιχειρώντας —όπως είπε— να εισφέρει «λίγη λογική» σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο κλίμα.
Όπως ανέφερε, στις σημερινές συνθήκες παρατηρείται έλλειψη ψυχραιμίας τόσο στην κοινωνία όσο και στον δημόσιο διάλογο, ενώ συχνά χάνεται η ουσία των πραγμάτων, ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο μεταδίδονται τα γεγονότα από τα μέσα ενημέρωσης και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ο κ. Λάππας σημείωσε ότι είναι απολύτως κατανοητό οι εργαζόμενοι να επιθυμούν να διαδηλώσουν για το δικαίωμα στην εργασία τους, απορρίπτοντας τις αιτιάσεις πως η παρουσία τους είχε στόχο να επηρεάσει τη Δικαιοσύνη ή ότι υπήρξε οργανωμένη παρέμβαση υπέρ της εργοδοσίας.
Τόνισε μάλιστα ότι σε περιόδους έντονης κοινωνικής πίεσης δημιουργούνται εύκολα παρερμηνείες, ενώ συχνά κυριαρχεί η αντίληψη πως αν δεν υπάρξει έντονη σύγκρουση ή «αίμα», τότε μια αντίδραση δεν θεωρείται επαρκής.
Παράλληλα, επισήμανε ότι η κοινωνία εμφανίζεται βαθιά κουρασμένη και φορτισμένη από συσσωρευμένα προβλήματα, με κυρίαρχα συναισθήματα τον θυμό και την ανασφάλεια, ενώ —όπως χαρακτηριστικά είπε— η ελπίδα καταλαμβάνει πλέον μικρό μόνο μέρος του δημόσιου κλίματος.
Κλείνοντας, υπογράμμισε την ανάγκη επιστροφής στη λογική και στον νηφάλιο διάλογο, ώστε η κοινωνία να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα γεγονότα χωρίς διχασμούς και υπερβολές.
Παρέμβαση πραγματοποίησε και ο περιφερειακός σύμβουλος της αντιπολίτευσης Ντίνος Μπάρδας, ο οποίος χαρακτήρισε την απώλεια των πέντε εργαζομένων ως τραγωδία που συγκλόνισε ολόκληρη την τοπική κοινωνία, τονίζοντας πως τίποτα δεν μπορεί να απαλύνει τον πόνο των οικογενειών και των παιδιών που έμειναν πίσω.
Ωστόσο, όπως ανέφερε, η προφυλάκιση του επιχειρηματία δεν λύνει —κατά την άποψή του— το πρόβλημα της επόμενης ημέρας, ούτε επαναφέρει τις ζωές που χάθηκαν. Αντίθετα, εκτίμησε ότι δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερη αβεβαιότητα για περίπου 300 εργαζόμενους και τις οικογένειές τους, καθώς και για το ευρύτερο παραγωγικό δίκτυο που συνδέεται με τη λειτουργία της επιχείρησης.
Ο κ. Μπάρδας σημείωσε πως ένα τόσο τραγικό περιστατικό μπορεί να έχει πολλαπλές αιτίες και ευθύνες που πρέπει να διερευνηθούν θεσμικά, υπογραμμίζοντας ότι δεν συμμερίζεται την απόδοση πρόθεσης ή δόλου στον επιχειρηματία, επισημαίνοντας ότι άλλο οι πιθανές παραλείψεις και άλλο η σκοπιμότητα.
Παράλληλα, τόνισε πως η τοπική κοινωνία οφείλει να αντιμετωπίσει με ψυχραιμία την επόμενη ημέρα, αποφεύγοντας αποφάσεις ή κρίσεις που επηρεάζονται αποκλειστικά από τη λαϊκή οργή, όσο δικαιολογημένη κι αν είναι αυτή μετά από μια τόσο βαριά ανθρώπινη απώλεια.
Κοινός παρονομαστής των παρεμβάσεων αποτέλεσε η ανάγκη σεβασμού προς τα θύματα και τις οικογένειές τους, αλλά και η αναζήτηση λύσεων ώστε να διασφαλιστεί —εφόσον καταστεί δυνατό— η εργασιακή και οικονομική σταθερότητα εκατοντάδων οικογενειών που συνδέονται με τη λειτουργία της επιχείρησης.
Η υπόθεση πλέον βρίσκεται στα χέρια της Δικαιοσύνης, με την τοπική κοινωνία των Τρικάλων να καλείται να διαχειριστεί ταυτόχρονα το πένθος, την κοινωνική ένταση και την αβεβαιότητα για το μέλλον.
Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκε και η παρέμβαση του πρώην δημοτικού συμβούλου Τρικκαίων κ. Θεόδωρου Σπανου ο οποίος εξέφρασε την διαφωνία του απέναντι —όπως είπε— στη δημόσια στοχοποίηση του ιδιοκτήτη της ΒΙΟΛΑΤΑ.
Ο κ. Σπανός χαρακτήρισε απαράδεκτο να του αποδίδεται ο χαρακτηρισμός «δολοφόνος» πριν ολοκληρωθεί η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης, τονίζοντας ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που δραστηριοποιούνταν και ζούσε καθημερινά στον ίδιο χώρο όπου σημειώθηκε το τραγικό δυστύχημα.
Παράλληλα, σημείωσε ότι ο επιχειρηματίας είχε αποδείξει διαχρονικά την κοινωνική του ευαισθησία, καθώς —όπως ανέφερε— ανταποκρινόταν άμεσα και χωρίς περιστροφές σε αιτήματα κοινωνικής προσφοράς και στήριξης της τοπικής κοινωνίας, οταν του ζητούνταν βοήθεια για κοινωνικούς σκοπούς.
Ο ίδιος υπογράμμισε ότι η απόδοση ευθυνών αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης και πως η δημόσια καταδίκη πριν την ολοκλήρωση της διαδικασίας δεν συμβάλλει ούτε στην απόδοση δικαιοσύνης ούτε στην κοινωνική ηρεμία.
