Με αφορμή τη συμπλήρωση τριών χρόνων από το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, ο Νίκος Πλακιάς, ο πατέρας που έχασε στο μοιραίο τρένο τις δίδυμες κόρες του αλλά και την ανιψιά του, μίλησε με δάκρυα στα μάτια για την αποφράδα εκείνη νύχτα.
“Όταν ήρθαν τα πρώτα νέα ότι υπάρχει εκτροχιασμός τρένου, αυτή ήταν η πρώτη ενημέρωση, δεν έκανα ούτε το αυτονόητο, να πάρω τηλέφωνα τα παιδιά. Κι όμως πάγωσα, περίμενα τις εξελίξεις”, ο Νίκος Πλακιάς.
Ειδικότερα, ο Νίκος Πλακιάς περιέγραψε συγκινημένος, μιλώντας στο Open, όλα όσα έλαβαν χώρα το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου. “Θυμάμαι να λέω στη σύζυγο ότι κάτι έχει γίνει, δεν μπορώ να βρω τα παιδιά. Και πήραμε το αυτοκίνητο κι ήρθαμε στο ΑΤ Τεμπών”.
“Ήξερα ότι δεν θα ξαναέβλεπα τα παιδιά μου από τη στιγμή που βγήκα από το σπίτι τη νύχτα της τραγωδίας των Τεμπών” είπε αρχικά και περιέγραψε πως η σύζυγός του πίστευε ότι θα έβλεπαν ξανά τα παιδιά τους: “”Μην ανησυχείς” μου έλεγε “θα τα βρούμε τα κορίτσια””.
Στο νοσοκομείο άρχισαν να μαζεύονται συγγενείς των επιβατών και γρήγορα έγινε σαφές ότι παρέμεναν οι γονείς των παιδιών που είχαν χαθεί στο μοιραίο δυστύχημα.
“Στην αίθουσα αναμονής, ένας γιατρός κατέβηκε κι είπε ότι στη ΜΕΘ νοσηλεύεται ένα κορίτσι με ύψος 1.75, ξανθό με γαλάζια μάτια. Πεταχτήκαμε τρεις οικογένειες και μία από το κέντρο. Κι εκείνος από το κέντρο είδε τη φωτογραφία και αγκάλιασε την οικογένειά του. Και κατάλαβα ότι δεν ήταν το δικό μου το παιδί”, λέει.
Όταν έμαθε ότι τα παιδιά του σκοτώθηκαν στο δυστύχημα, το μόνο που ήθελε να μάθει ήταν αν τα παιδιά του ζούσαν μετά την σύγκρουση: “Το μόνο που με ένοιαζε ήταν αν τα παιδιά ήταν ζωντανά μετά τη σύγκρουση ή αν φώναζαν “μαμά και μπαμπά”. Αν ήταν ζωντανά και αν με χρειάζονταν”.
Το πρώτο διάστημα, ο ίδιος και οι περισσότεροι συγγενείς είχαν το μυαλό τους στο γεγονός κι όχι στα αίτια. “Στις 40 ημέρες, όταν ήρθαμε να κάνουμε το μνημόσυνο ήμασταν όλοι μαζί, με όλους όσοι ανακαλύψαμε στην πορεία ότι είχαν μερίδιο ευθύνης”, εξηγεί.
“Δεν ήθελα να ακουστούν τα ηχητικά” είπε για όσα βγήκαν στη δημοσιότητα. “Η φράση “δεν έχω οξυγόνο” απέδειξε ότι κάποιος αριθμός ατόμων ήταν ζωντανός μετά τη σύγκρουση”, είπε ο Νίκος Πλακιάς.
“Το χειρότερο, όταν περνούσα από το δωμάτιο. δεν τολμούσα να γυρίσω να κοιτάξω, δεν έμπαινα”, λέει ο Νίκος Πλακιάς. Όπως αναφέρει, στο σπίτι, υπάρχει μόνο μία φωτογραφία των κοριτσιών, στο δωμάτιό τους. “Δεν θα δείτε φωτογραφίες στους τοίχους, τις καλύτερες στιγμές τους, σ’ αυτή τη λίγη ζωή”, εξηγεί.
“Μια σύγκρουση τρένων αντιμετωπίστηκε στην αρχή σαν ένα απλό τροχαίο. Κι εμείς στην αρχή δεν πιέσαμε πολύ. Λίγες οικογένειες στάθηκαν στο νομικό κομμάτι. Η πρώτη ενημέρωση ήταν ελλιπής. Το μπάζωμα δεν ήταν καν στη δικογραφία”, λέει ο Νίκος Πλακιάς για τις ευθύνες για το σιδηροδρομικό δυστύχημα. “Για μένα πρέπει να πληρώσει από τον σταθμάρχη μέχρι τον υπουργό”, αναφέρει.
“Η οργή, το μίσος, ο θυμός δεν μου έχει περάσει. Τα κορίτσια δεν τα κάναμε Ιφιγένειες για να δώσουμε έναν καλύτερο σιδηρόδρομο στη χώρα” τονίζει ο κ. Πλακιάς.
