Η επέκταση των δικτύων οπτικών ινών παρουσιάζεται τα τελευταία χρόνια ως το μεγάλο άλμα της χώρας προς την ψηφιακή εποχή. Και πράγματι είναι. Το πρόβλημα όμως αρχίζει όταν η «ψηφιακή πρόοδος» μετατρέπεται σε ένα ανεξέλεγκτο σκάψιμο δρόμων, χωρίς κανόνες, χωρίς ποιοτική αποκατάσταση και – κυρίως – χωρίς ουσιαστικό έλεγχο από τις δημοτικές αρχές.
Η εικόνα είναι πλέον γνώριμη σε πολλές ελληνικές πόλεις: δρόμοι που έχουν ασφαλτοστρωθεί πρόσφατα να κόβονται ξανά και ξανά, τομές στην άσφαλτο που θυμίζουν μπακλαβά και πρόχειρες αποκαταστάσεις που με την πρώτη βροχή μετατρέπονται σε καθιζήσεις και παγίδες για οδηγούς και πεζούς.
Σε αρκετές περιπτώσεις τα συνεργεία των εταιρειών έχουν φτάσει στο σημείο να κόβουν σωλήνες ύδρευσης ή να αφήνουν πεζοδρόμια σε κατάσταση επικίνδυνη για τη δημόσια ασφάλεια. Και όλα αυτά στο όνομα της ταχύτητας με την οποία πρέπει να αναπτυχθούν τα δίκτυα.
Ηρακλειο: «Κίτρινη κάρτα» και απειλή προστίμων
Στον Δήμο Ηρακλείου αποφάσισαν ότι η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Η δημοτική αρχή προχώρησε σε μια ιδιαίτερα δυναμική κίνηση, στέλνοντας σαφές τελεσίγραφο προς τις εταιρείες που εκτέλεσαν έργα οπτικών ινών τους τελευταίους 18 μήνες.
Ο Δήμος ζητά την πλήρη αποκατάσταση όλων των φθορών μέσα σε προθεσμία 15 ημερών. Διαφορετικά, προειδοποιεί ότι θα προχωρήσει σε αυστηρά μέτρα, όπως:
-
ανάκληση αδειών εργασιών
-
κατάπτωση των εγγυητικών επιστολών των εταιρειών
Το ύψος των εγγυητικών που κινδυνεύουν να χαθούν ξεπερνά το 1 εκατομμύριο ευρώ, ποσό που δείχνει το μέγεθος των έργων που έχουν πραγματοποιηθεί αλλά και την αποφασιστικότητα του Δήμου να επιβάλει κανόνες.
Η κίνηση αυτή λειτουργεί ουσιαστικά ως μια «κίτρινη κάρτα» προς τις εταιρείες τηλεπικοινωνιών, οι οποίες μέχρι σήμερα φαίνεται ότι λειτουργούσαν με πολύ μεγαλύτερη άνεση απ’ ό,τι θα επέτρεπε η κατάσταση των δρόμων.
Η υπόθεση φτάνει μέχρι το Συμβούλιο της Επικρατείας
Η σύγκρουση έχει ήδη πάρει και νομικές διαστάσεις. Η Cosmote προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, αμφισβητώντας την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ηρακλείου που θέτει αυστηρές προδιαγραφές για την αποκατάσταση των τομών στο οδόστρωμα.
Η απόφαση του ΣτΕ θα έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς θα κρίνει αν οι Δήμοι έχουν τη δυνατότητα να επιβάλλουν αυστηρούς κανόνες και κυρώσεις στους παρόχους ή αν η ανάπτυξη των δικτύων οπτικών ινών υπερισχύει των τοπικών κανονιστικών αποφάσεων.
Σε κάθε περίπτωση, η δημοτική αρχή του Ηρακλείου ξεκαθαρίζει ότι δεν σκοπεύει να μείνει με σταυρωμένα τα χέρια μέχρι να τελειώσει η δικαστική διαδικασία. Οι πιέσεις από τους δημότες και η εικόνα του οδικού δικτύου δεν αφήνουν περιθώρια αναμονής.
Και στα Τρίκαλα;
Το παράδειγμα του Ηρακλείου, όμως, γεννά ένα εύλογο ερώτημα: γιατί δεν βλέπουμε αντίστοιχες κινήσεις και από άλλους Δήμους;
Στα Τρίκαλα, για παράδειγμα, το τελευταίο διάστημα οι δρόμοι θυμίζουν ένα ατελείωτο εργοτάξιο. Σκαψίματα σε γειτονιές, τομές στην άσφαλτο και αποκαταστάσεις που σε πολλές περιπτώσεις μοιάζουν περισσότερο με προσωρινά μπαλώματα παρά με ολοκληρωμένα έργα.
Οι πολίτες βλέπουν δρόμους που ασφαλτοστρώθηκαν πρόσφατα να κόβονται ξανά, ενώ σε αρκετά σημεία η ποιότητα της αποκατάστασης δημιουργεί εύλογες ανησυχίες για το τι θα συμβεί μετά τον πρώτο χειμώνα.
Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό:
Γιατί ο Δήμος Τρικάλων δεν εφαρμόζει την ίδια αυστηρότητα που δείχνει ο Δήμος Ηρακλείου;
Γιατί δεν απαιτείται η πλήρης αποκατάσταση των τομών με αυστηρές προδιαγραφές;
Γιατί δεν ενεργοποιούνται οι εγγυητικές επιστολές όταν οι εργασίες δεν γίνονται σωστά;
Και κυρίως, ποιος ελέγχει πραγματικά τα έργα που πραγματοποιούνται στους δρόμους της πόλης;
Η ψηφιακή πρόοδος δεν μπορεί να γίνεται εις βάρος της πόλης
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι οι οπτικές ίνες είναι απαραίτητες για το μέλλον των τηλεπικοινωνιών και της οικονομίας. Όμως η ανάπτυξη αυτών των υποδομών δεν μπορεί να γίνεται με τρόπο που καταστρέφει το οδικό δίκτυο και υποβαθμίζει την καθημερινότητα των πολιτών.
Η ισορροπία είναι ξεκάθαρη:
ναι στις οπτικές ίνες, αλλά με κανόνες, έλεγχο και σοβαρή αποκατάσταση των δρόμων.
Και αν το Ηράκλειο δείχνει ότι ένας Δήμος μπορεί να σηκώσει το ανάστημά του απέναντι σε μεγάλες εταιρείες, τότε ίσως ήρθε η ώρα να δούμε το ίδιο και σε άλλες πόλεις.
Γιατί η ψηφιακή ανάπτυξη δεν μπορεί να αφήνει πίσω της μια πόλη… γεμάτη μπαλώματα.
