Η κατάσταση της παιδικής φτώχειας στην Ελλάδα παραμένει δραματική, παρά τις δημόσιες δηλώσεις περί κοινωνικής προστασίας και ανάπτυξης.
Η τελευταία έρευνα του Παρατηρητηρίου Ευημερίας και Παιδικής Φτώχειας του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών, βασισμένη στην εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Εγγύησης για το Παιδί από τον Μάρτιο του 2024 έως τον Φεβρουάριο του 2026, δείχνει ότι η χώρα παραμένει στην τέταρτη χειρότερη θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού για παιδιά κάτω των 18 ετών, με ποσοστό 27,9%.
Ο Δείκτης Πολυδιάστατης Παιδικής Φτώχειας που υπολογίζει το ΚΕΠΕ φτάνει στο 5,5%, αποκαλύπτοντας μια συστηματική υπονόμευση των οικογενειακών πόρων από τη συνεχιζόμενη δημοσιονομική ασφυξία και τις πολιτικές που εφαρμόζει η κυβέρνηση.
Η ανάλυση καταδεικνύει ότι οι χαμηλοί μισθοί, η εκρηκτική ακρίβεια και η αύξηση του κόστους ζωής έχουν συντρίψει την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών, οδηγώντας σε μια σκληρή πραγματικότητα για τα παιδιά της χώρας, η οποία δεν μπορεί να καλυφθεί ούτε από την προπαγανδιστική επίκληση της «προόδου» σε προσχολική εκπαίδευση και υγειονομική περίθαλψη.
Η κυβέρνηση παρουσιάζει επιτυχίες σε δείκτες που αφορούν κοινωνικές και εκπαιδευτικές πολιτικές, αλλά σε βασικούς τομείς όπως το εισόδημα, η διατροφή και οι στεγαστικές συνθήκες, η τάση παραμένει ανοδική, οδηγώντας περισσότερα παιδιά σε καθημερινές στερήσεις.
Το αποτέλεσμα είναι μια εικόνα όπου η ελληνική πολιτεία, υπό την καθοδήγηση του Μητσοτάκη, αδυνατεί να προστατεύσει τα παιδιά από την καθημερινή σκληρή πραγματικότητα.
Οι διαφορές ανά περιφέρειες καταδεικνύουν την ανεπάρκεια της πολιτικής: αγροτικές, νησιωτικές και ορεινές περιοχές, καθώς και περιφέρειες όπως η Στερεά Ελλάδα, η Αττική, η Θεσσαλία και τα Ιόνια Νησιά καταγράφουν ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά πολυδιάστατης παιδικής φτώχειας, γεγονός που δείχνει ότι οι αποφάσεις της κεντρικής κυβέρνησης δεν αγγίζουν καν το σύνολο των πολιτών.
Η κυβέρνηση, αντί να επιδιώκει ουσιαστική άρση της δημοσιονομικής πίεσης, περιορίζεται σε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, αφήνοντας τη φτώχεια να εδραιώνεται ως μόνιμη πραγματικότητα για χιλιάδες οικογένειες.
Η πραγματική εικόνα της φτώχειας δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από αριθμούς και ευρωπαϊκές επιδοτήσεις.
Τα παιδιά που δεν μπορούν να συμμετάσχουν σε σχολικές εκδρομές, που στερούνται καθημερινά φρούτα, λαχανικά ή κρέας και ψάρι, αντικατοπτρίζουν μια κυβέρνηση που έχει αποτύχει να δώσει προτεραιότητα στη ζωή των πολιτών της.
Η υποχρηματοδότηση και η αστοχία στην κατανομή των πόρων, η έλλειψη στοχευμένων μέτρων για τις πιο ευάλωτες περιφέρειες και η περιορισμένη εφαρμογή των προγραμμάτων υγιεινών σχολικών γευμάτων δείχνουν ότι οι πολιτικές λειτουργούν με όρους λογιστικής και όχι ανθρωπιστικής ευθύνης.
Το ΚΕΠΕ επισημαίνει ότι η χώρα πρέπει να αξιοποιήσει στο έπακρο τα υπάρχοντα ευρωπαϊκά κονδύλια και να αναζητήσει επιπλέον χρηματοδοτικούς πόρους, ενώ ταυτόχρονα να ενισχύσει τους μηχανισμούς αξιολόγησης και εποπτείας για να διασφαλιστεί η μέγιστη κοινωνική απόδοση των διαθέσιμων πόρων.
